Ochtendgloren

Vroeg  op staan is niet alleen voor de haan in het kippenhok om zijn dames wakker te maken, maar ook voor de ondernemer in ons. Tenminste als je zin in je werk hebt en een paar productieve uren wil maken.

Afgelopen donderdag gaat om vier uur de wekker. We worden uit een diepe slaap gerukt. Snel douchen om vervolgens aan ons nieuwe avontuur te beginnen. Het gezang van de vogels zorgt er voor dat we bij de les blijven. We eten niks want we moeten straks flink honger hebben. Wij gaan namelijk echte kaas maken.

De reden van de vroege start van de dag is dat de koeien om vijf uur gemolken moeten worden en daar willen wij natuurlijk bij zijn. Mijn god wat is het vroeg. Wij ook altijd met onze grote mond!! Aangekomen bij de boerderij van Peter van Zutven wordt ons een grote regenponcho aangereikt. Vreemd kijken we elkaar aan. Voor wat melkspetters zijn we toch niet bang? Laat die beesten maar komen. Wat is het indrukwekkend om oog in oog met deze koeien te staan. Dit is voor korte duur want we worden opgeschrikt van een kletterende waterval achter ons. Betsie 102  kan het niet meer houden. We lachen, maar niet voor lang. We zijn ons er van bewust dat ochtendurine stinkt, maar deze lucht is zo penetrant. Wat een stank! Op dit soort spetters hebben we niet gerekend. Jammer van de frisse douche van vanochtend, maar enorm dankbaar voor de poncho.

Onze melkemmers zijn inmiddels vol. Samen met Ria de kaasmaakster en haar man Ben gaan we snel naar huis want de melk moet op temperatuur blijven. Daar krijg je namelijk de lekkerste kaas van. Passievol vertelt Ria over haar hobby. Elk proces wordt uitgelegd. We leren over stremsel, wrongel, wei en pekelen. Tussendoor moeten we verplicht koffie drinken en wachten. Het is inmiddels tien uur en onze maag begint te knorren. Nog even volhouden. Om elf uur zitten we aan het ontbijt met heerlijke kaasjes en echte roomboter. We hebben nog nooit zo’n honger gehad.  Als afsluiting schenkt Ria  zelfgemaakte brandewijn met mispels voor ons in. Waarom niet? De twaalf zit immers in de klok. Heerlijk en op deze manier kunnen we even uitbuiken.

Thuisgekomen zijn we bekaf en beseffen dat dit niet gek is. We hebben er namelijk een achturige “werkdag” opzitten. En dan te beseffen dat boer Peter alweer met zijn tweede ronde moet beginnen. Gelukkig hebben wij nog even tijd om onze ogen te sluiten. Truste!